Yetişkinler için “çalışmak” ile “oynamak” genellikle birbirinden ayrı iki kavramdır. Ancak çocuklar için oyun, dünyayı keşfetmenin, duygularını ifade etmenin ve yeni beceriler kazanmanın en doğal yoludur. Oyun terapisi de tam olarak bu gerçekten yola çıkar: çocuğun kendi dilini -oyunu- terapötik bir araca dönüştürür.
Masabaşında yönerge vermek yerine, çocuğun ilgisini çeken bir oyuncak ya da senaryo üzerinden hedeflenen beceriye ulaşmak, çoğu zaman çok daha kalıcı öğrenmeler sağlar. Örneğin sıra alma, dikkat sürdürme veya duygu tanıma gibi beceriler, bir kutu oyunu ya da rol yapma senaryosu içinde çok daha doğal şekilde çalışılabilir.
Oyun terapisinin bir diğer önemli katkısı, çocuğun kaygı düzeyini azaltmasıdır. Yeni bir beceriyle karşılaşmak çoğu çocuk için gerginlik yaratabilir; oysa bu beceri tanıdık ve keyifli bir oyunun içine yerleştirildiğinde, çocuk daha rahat ve istekli bir şekilde katılım gösterir.
Orff yaklaşımı gibi müzik ve ritim temelli tekniklerle birleştirildiğinde, oyun terapisi hem bilişsel hem de duygusal gelişimi destekleyen çok yönlü bir araca dönüşür. Sonuç olarak, çocuğunuzun “sadece oynadığını” düşündüğünüz birçok an, aslında önemli gelişimsel kazanımların yaşandığı anlardır.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; her çocuğun süreci kendine özgüdür. Kendi durumunuza özel değerlendirme için benimle iletişime geçebilirsiniz.